De nacht is voor de vroedvrouw

Veel bevallingen zetten door in de nacht. Het adrenalinegehalte is dan laag zodat het oxytocine zijn werk kan doen. Een prachtig hormoon dat oxytocine! Het zorgt voor goede weeën en het op gang komen van de borstvoeding. Zorgt voor hechting met je kind en komt vrij bij een orgasme. Het wordt daarom ook wel het knuffel-of liefdeshormoon genoemd. Een hoog oxytocinegehalte bij een barende vrouw betekent ook dat haar vroedvrouw waarschijnlijk niet in bed ligt…

 

Ik zal heel eerlijk zijn, ik slaap graag. En als ik in mijn dienst ’s nachts mag doorslapen en ’s morgens fris en fruitig wakker word ben ik heel blij. Hoe gaat dan zo’n telefoontje? Nokia-tune klinkt dwingend. De vroedvrouw schrikt wakker uit een mooie droom. Trekt het dekbed over haar oren. Neemt dan toch maar slaperig op. Mark aan de telefoon. Mark is bakker. Zijn vrouw heeft weeën om de vijf minuten en nee, de vliezen zijn nog niet gebroken. Het is het vierde kindje. ‘Ik kom eraan’ zegt de vroedvrouw en sleept zich moeizaam het bed uit. Goede been in de verkeerde broekspijp. Trui natuurlijk binnenstebuiten. Nog even een tandenborstel door de mond, slaapdronken de trap af en spullen pakken.

 

Maar dan begint de magie. Bijvoorbeeld die zomerse nacht. Niemand op straat. Ja, een overstekende vos die op weg is naar een kippetje. Niemand weet dat ik op weg ben naar een barende vrouw. Het gaspedaal druk ik wat harder in. Gewoon omdat het kan. Ik luister naar truckers op de radio die een nummer aanvragen bij de deejay van de nacht. Voel verwantschap met hen. In het oosten kleurt de lucht al voorzichtig oranje. Je voelt aan alles dat het een warme dag gaat worden. Ik parkeer mijn auto voor de deur van de bakkerij. Andere bakkers zijn al bezig met brood en banket. Mark niet. Mark is bij zijn vrouw Marijke die weeën heeft. De sfeer is sereen. Praten doen we zacht want we willen de andere kinderen niet wakker maken. Bovendien is Mark een man van weinig woorden. Hij weet al wat ik nodig heb: emmers met vuilniszakken, warme kruiken en een lekkere bak koffie. Kraamzorg komt binnen. ‘Hé gezellig, tijd niet gezien!’ En Marijke zit ondertussen tegen persdrang aan. Rond half zes wordt een mooie dochter geboren. En als zij lekker aan de borst ligt en de andere kinderen hun zusje bewonderen, komt vader Mark met een schaal warme gevulde koeken binnen. Wat een feest!

 

Om zeven uur loop ik met mijn zware tassen maar met licht gemoed naar buiten. De zon is al op. Een man met hond op straat. We glimlachen naar elkaar. In Katwijk is het strand altijd dichtbij. Ik maak een rondje over de boulevard en zet mijn auto neer. Ik wandel over het lege strand en voel me intens gelukkig. Wat een mooi vak heb ik toch en wat is de nacht bijzonder. Mijn bed staat er vanavond ook nog….

Namen zijn gefingeerd. Mochten jullie reacties hebben of ideeën voor een onderwerp, mail naar mailkatwijk@gmail.com t.a.v. Monica