Bevallende mannen

Mijn eerste column noemde ik ‘Ode aan de vrouw’. “Want”, zo schreef ik, “zonder die vrouw bestaat mijn vak niet”. Maar zonder de man natuurlijk ook niet. Daarom is deze column gewijd aan de man. De man tijdens de bevalling om specifiek te zijn.

In Nederland is het normaal dat de man bij de zwangerschap en bevalling betrokken is. Ze lezen zich in, gaan netjes mee naar de controles en stellen interessante niet ter zake doende vragen. Puffen mee en voorzien de vrouw van natte washandjes. Die wel of niet in dankbaarheid aanvaard worden. In andere culturen is dat vaak niet zo. Daar is bevallen een vrouwenaangelegenheid. Naast de vroedvrouw zijn er andere vrouwen die de vrouw door de bevalling heen coachen.

Het stereotiepe beeld is de man die flauwvalt tijdens de bevalling. Nou heren, laat ik jullie gerust stellen, dat valt reuze mee. Af en toe een stoel, hoofd tussen de benen en een nat, koud doekje in nek volstaat. Zijn er nog andere soorten mannen? Jazeker!

‘De man tijdens EK-voetbal’. En dan hoeft Nederland niet eens mee te doen. De bevalling komt dan eigenlijk niet uit. Maar kinderen (en vrouwen) zijn eigenwijs en houden geen rekening met voetbalfinales. De man kijkt tv en zegt vanuit zijn stoel dat zijn vrouw het prima doet. ‘Nog even schatje!’. En staart vervolgens weer naar de mooie wonderbenen van Dirk Kuijt. Weet niet hoe lang dat huwelijk standhoudt denkt de vroedvrouw.

‘De appende man’. Dit type houdt angstvallig zijn ogen op het verlichte iPhone schermpje gericht. Familie en vrienden worden via een live-blog bijgepraat. ‘We zien al haartjes!’ typt de man. De vroedvrouw stoot per ongeluk tegen zijn arm en de iPhone valt in het vruchtwater…

‘De over-behulpzame’. Soms duwt de man de kraamverzorgster opzij en neemt haar plaats in. Verschoont matjes, licht bij onder de kruk zodat de vroedvrouw de vordering goed in de gaten kan houden. Hoeft niet lieve man. Daar hebben we fantastische kraamzorg voor in Nederland.

 

Dingen die je niet moet zeggen of doen: roken of plassen tijdens het moment suprême. Vragen aan je vrouw hoe lang het nog duurt. Zeggen dat je moe bent. Als je vrouw gevraagd wordt hoe erg de pijn is op een schaal van 1-10 zeggen: ‘Zo erg kan het toch niet zijn?!’

Ach, alle gekheid op een stokje. De meeste mannen zijn natuurlijk hartstikke lief en betrokken. Zeggen: ‘Kom op schat, je kunt het’. Ze geloven in de kracht van hun vrouw en coachen haar naar de finish. En zeggen naderhand: ‘Ben zo trots op je!’ Verwennen haar vervolgens met carpaccio van de goede slager of verse sushi. Want wat heeft ze dat gemist! En bakken voor de vroedvrouw een lekkere appeltaart. Met slagroom graag.

Alle overeenkomsten tussen bestaande personen in deze column berusten op louter toeval. Mochten jullie reacties hebben of ideeën voor een onderwerp, mail naar mailkatwijk@gmail.com t.a.v. Monica