Ode aan de vrouw

Mijn eerste column over het mooie vak verloskunde. Dat moet een feestelijke worden! Met een ode aan de vrouw. Want zonder haar bestaat mijn vak niet. Oké mannen, zonder jullie ook niet, maar jullie komen later wel een keer aan de beurt.

De geboorte van mijn oudste dochter staat me nog helder voor de geest. Ook ik kreeg natuurlijk ondersteuning van een verloskundige. Janneke Paulusma, kennen jullie haar nog? Vroedvrouwen zijn immers ook maar gewone mensen die puffen, steunen, pijn hebben, denken dat ze doodgaan en snauwend washandjes terug gooien. Ook zij hebben begeleiding en ondersteuning nodig.

Terwijl ik nog lag bij te komen van de strijd die ik geleverd had, kwam mijn lieve moeder de slaapkamer binnen met een grote bos bloemen. Maar ik zag niet mijn moeder,  ik zag een heldin! Zij had deze klus wel 7 keer geklaard en 8 kinderen gebaard. Wat was ik trots! Trots op haar, trots op mezelf, trots op ons vrouwen! Ik vond vrouwen geweldig! Als vroedvrouw maakt niets me blijer, dan wanneer de kersverse moeder trots op zichzelf is. Onlangs hoorde ik dat nog na een prachtige thuisbevalling van een eerste kind. Rebecca twijfelde of ze het wel aankon, dribbelde door de kamer, keek wanhopig en vragend naar me op. “Ja, ik wil een ruggenprik” besloot ze. “Dit houd ik niet langer vol”. Maar toch ging ze door. Eigenlijk hoefde ik niets te zeggen, ik was er alleen maar. Ze luisterde naar haar eigen lichaam en gaf zich over. In bad, uit bad, onder de douche, eronder vandaan, dansend en wiegend, zwoegend, scheldend en puffend. En uiteindelijk vroeg in de ochtend lag er een wolk van een dochter op haar borst. Haar man die zijn eigen bevalling achter de rug had veegde lief het zweet van haar  en zijn eigen voorhoofd en keek trots op haar neer. En ik? Ik zag de meest gelukkige vrouw op aarde. “Ben zo trots op mezelf” hoorde ik haar geëmotioneerd zeggen aan de telefoon met haar moeder, de vrouw die haar gebaard had met diezelfde oerkracht. Die bron van kracht gun ik iedere vrouw omdat je er blijvend uit kunt putten. Het gaat hierbij niet om het feit dat je per se met pijn moet bevallen. Ook vrouwen die pijnstilling nodig hebben bij de bevalling bezitten die oerkracht. En natuurlijk ook de vrouwen die nog nooit bevallen zijn. Het gaat erom dat je gelooft in jezelf, in je lijf, in je eigen power. Bevallen is slechts een manier om bij die bron te komen.

Namen zijn gefingeerd. Mochten jullie reacties hebben of ideeën voor een onderwerp, mail naar mailkatwijk@gmail.com t.a.v. Monica